Het móest er een keer van komen: fietsles! Dat is toch een soort mijlpaal voor vaders. Ik had het mij al maanden geleden voorgenomen: als het lente wordt en niet meer zo koud is buiten, dan gaan we. Vandaag was het zover: oude spijkerbroek aan (voor als je valt) en zijwieltjes van de fiets af. Dikke dikke pret natuurlijk. En het ging behoorlijk goed. Wegrijden is nog lastig, net als je voeten op de pedalen houden. Maar als ze eenmaal rijdt (en niet omkijkt omdat ze afgeleid wordt), dan hoef ik haar niet echt meer vast te houden. Ik moet trouwens hoog nodig wat aan mijn conditie gaan doen…

Voor de die-hards staat hier - Inbel-alert: 17 MB - nog een filmpje, mét rennende opa! Ik geloof wel dat je Quicktime moet hebben, want het is een MOV bestand. Dat doet ons ouwe fotocameraatje-met-filmpjes-mogelijkheid nou eenmaal zo. En Afke is beter met stil beeld .