Pennestreek
Over ape- en andere streken
Dierenrijk
zondag 6 juli 2008 by Bart Linders in Persoonlijk

Ik begin inmiddels aardig achter te lopen. Het is al anderhalve week geleden dat wij thuis kwamen van vakantie, en moet nog steeds iets schrijven over onze laatste etappe. En in de tussentijd is Josefien al jarig geweest, wat ik ook niet onvermeld kan laten…

 Eerst de vakantie dan maar. Na Legoland waren we Denemarken eigenlijk wel zat, en zijn we langzaamaan weer naar het zuiden getrokken. Na een bezoekje aan Kleef, waar we heerlijk taart aten en waar Afke om duistere redenen op schoenenjacht wilde, zijn we doorgereden naar Mierlo. Mierlo, ja.

[Achtergrondinfo]: Toen wij nog starters waren en in een knus jaren-30 huisje woonden, hadden we Martin en Suzan (cum kids) als buren. Hij was hoofd dierenverzorging (dacht ik toch) in Artis. Hij aasde toen wel op een dienstwoning daar, maar dat lukte niet. Vlak nadat wij verhuisden, kreeg hij een andere baan in een kleine dierentuin in – Mierlo inderdaad, Dierenrijk genaamd. We konden het altijd goed vinden en hebben (een beetje) contact gehouden. Inmiddels is hij daar bedrijfsleider en wonen zij in de dierentuin. [/Achtergrondinfo]

Op goed geluk belden we om een uur of vijf aan. Na een hartelijk welkom en kort bijpraten konden we onze camper op het terrein van Dierenrijk neerzetten voor de nacht. Na het eten (het was inmiddels na sluitingstijd) keek Josefien haar ogen uit naar zoveel speeltuinen, en was pas in bed te krijgen na de uitdrukkelijke belofte dat als ze morgenochtend wakker werd, al die speeltuinen er nog waren en dat ze in allemaal mocht spelen.

Om een uur of elf ’s avonds maakten we met Suzan nog een wandeling door een verder verlaten dierentuin. Erg leuk om de nachtdieren, zoals dassen, actief te zien. Meestal zie je die in de dierentuin toch in hun hok liggen pitten… Een groot deel van de volgende dag hebben we nog in Mierlo doorgebracht. Ik vond het een prettige pek met gemoedelijke sfeer. Leuk ook om Martin en Suzan weer te spreken, ook al was het maar kort: zij hadden immers geen vakantie.

Hoogtepunt van de dag: de wilde katten kregen een feestmaal: een heel konijn. Dat riep nogal wat reacties op, varierend van ‘Ach wat zielig’ (de volwassenen) tot ‘Vet! Bas! Maarten! hierheen! ze eten het konijn op!’ (de kinderen). Boeiend moment hier: een opa en oma met kleinkind. Het jochie was volkomen gebiologeerd: ‘Is dat een echt konijn?’ Oma vond het zielig en was blij met de geboden uitweg: ‘Nee hoor, dat is een pop’, waarop het jongetje zijn interesse verloor en naar de ijsberen wilde. Opa en oma schielijk af.

Stel je voor dat dat tere kinderzieltje leert hoe de wereld in elkaar zit – dat kan hij vast niet aan. Dan kun je beter tegen hem liegen en zijn plezier vergallen…

Enfin, een leuk einde van een leuke vakantie.

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /customers/6/7/d/pennestreek.net/httpd.www/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 405

Comments are closed.