Pennestreek
Over ape- en andere streken
Ozark Henry
zaterdag 19 april 2008 by Bart Linders in Muziek

Gisteren bij Ozark Henry in Tivoli geweest. Met zijn tweeën, dankzij Kees die uit Culemborg kwam om op te passen. Geweldig leuk om weer eens samen op stap te zijn, zeker na ons debacle van vorige week.

Het concert viel mij tegen. De hoofd-Ozark (heet eigenlijk gewoon Piet) stond achter een afscheiding van synthesizers, schijnbaar zonder notie van het publiek, zijn ding te doen. Net of er twee werelden waren: die vóór (of achter, afhankelijk van je gezichtspunt) de synthesizers, waar de Kunstenaars hun heilige werk deden, en achter (of vóór, dus, afhankelijk van eerder gekozen gezichtspunt) het hek, waar het publiek zich ophield, en dat genegeerd diende te worden. Gedurende het heilige werk is het de Kunstenaars verboden naar elkaar te kijken of tegen wie dan ook te spreken, en al helemaal niet genen het publiek – welk publiek?

De hoofd-Ozark had drie hulp-Ozarks (Ozarken?) meegenomen. Dat weet ik want ik zag hun silhouetten. Geen idee of ze wit of zwart waren of van Mars kwamen, want het hele concert stonden ze in het donker. Geluid dat niet door de drie hulp-Ozarks geproduceerd kon worden, zoals leuke achtergrondkoortjes, kwam met een druk op de knop gesampled uit de synthesizermuur. Dit om te voorkomen dat het een swingende bende werd op het podium; daar laten Kunstenaars zich niet mee in. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de drum-Ozark éénmaal contact zocht met het publiek. Hij deed dat door achter (niet afhankelijk van gezichtspunt) zijn trommels op te staan en op gebiedende wijze in zijn handen te klappen, met matig effect overigens. Dit staaltje bijna-spontane communicatie viel bij de Hoofd-Ozark niet in goede aarde. Aan het eind van de hoofdset wees hij zijn mede-Ozarks even aan voor wie ze in het donker gemist had, maar hij nam niet de moeite hun naam uit te spreken. Dit was dan ook meteen het interactieve deel van de avond.

Het publiek vond het wel best zo. Blijkbaar waren die gewend om genegeerd te worden. Vreemd publiek overigens. Veel mannen met overhemden en poloshirts (niks tegen die kledingstukken, maar bij een popconcert?!), dames in zogenaamd-mooie-maar net-niet jurkjes en op hakjes. Afke en ik konden het niet eens worden. Afke vond het Blokker-publiek, ik vond het mensen die hun superhippe meubels bij de Ikea halen zodat ze allemaal dezelfde hippe spullen hebben.

Kortom: wij voelden ons niet thuis, de O-zakken namen zichzelf veul te serieus, het geluid was erg schel, het publiek zou onze vriend niet worden. Gelukkig hebben we allebei nog steeds ons vermogen tot verwonderen: we hebben ons prima vermaakt.

ozark.jpg

Hoofd-Ozark Piet

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /customers/6/7/d/pennestreek.net/httpd.www/wp-includes/class-wp-comment-query.php on line 405

Comments are closed.