Vanavond aten wij bij Opa Jan en Oma Maria. Als toetje hadden we ijs. Toen iedereen een schaaltje had, deed ik met Josefien de oudste truuk ter wereld. Ik zei:

“Wat doet opa nou in de keuken?”, en terwijl ze zich omdraaide, pakte ik haar schaaltje ijs.
Josefien ging weer recht zitten, keek voor zich, pakte Opa’s schaaltje, en zei: “Zo, deze is voor mij.”
Daarna deelde ze rustig de lepels uit; zij had immers geen probleem meer