Ik zit bij de lunch een bijzonder sappige peer te eten, en er glijdt een stuk uit mijn hand. Ik begin te zingen: ‘Glibberpeer, glibberpeer…’ 
Josefien zegt: ‘Ik ken ook nog een liedje over een glibberappel’, waarop Afke meteen inzet met ‘Glibberappel, glibberappel…’
Josefien kijkt verbaasd: ‘Hee, ken jij dat liedje ook? Wat leuk! Ik ken ook nog een liedje over een glibberkiwi, maar die is nog een beetje te moeilijk voor mij…’