Eerlijk gezegd gaat de Tour dit jaar een beetje aan mij voorbij. Waar ik eerdere jaren nog wel eens voor de treurbuis zat om een bergetappe te volgen (om de winnaar drie dagen later door de gendarmerie afgevoerd te zien worden), geloof ik het dit jaar wel een beetje.

Van een afstandje merk ik nog wel dat er regelmatige dopinggevallen zijn. Het gaat er nog steeds niet om om de beste te zijn, maar om je zoveel mogelijk in het klassement omhoog te slikken en te spuiten. Een beetje zoals vroeger op school: als je maar niet gepakt werd bij het spieken, was er niets aan de hand. Niet dat je uiteindelijke cijfer iets zei over hoe goed je in, laten we zeggen, Frans was - maar voor het moment was zo’n hoog cijfer wel lekker.

Voor wat de Tour betreft - business as usual, dus.