Pennestreek
Over ape- en andere streken
Milieuvriendelijk slurpen
donderdag 27 december 2012 by Bart Linders in Columns

Vorige week heb ik misschien wel de meest milieuvriendelijke  beslissing van mijn leven gemaakt. Ik heb een enorme, slurpende, zestienhonderd-kilo-wegende Volvo van tien jaar oud gekocht. Een liter benzine brengt me tien kilometer verder – in de stad nog minder. 

Alleen: ik voer hem geen benzine, ik voer hem gas. Geen LPG, maar groen gas. Gas dat vrijkomt bij het vergisten van afval. Doen ze in Spakenburg. Met de resten van visverwerker van de Groep van Bakkerij ’t Stoepje: mijn Volvo rijdt op visafval en roze koeken. Je ruikt er niets van.

Natuurlijk werkt het anders. In Spakenburg stoppen ze dat gas gewoon in het aardgasnet. Als ik het er dan weer uithaal, heet het groen gas omdat de pompstationhouder zegt dat-ie daar de goeie certificaten voor heeft. Ik geloof hem maar;  het is net zo iets als met groene stroom.

Dat kan omdat groen gas er qua chemische scheikunde precies hetzelfde uitziet als aardgas. Het is dus eigenlijk hetzelfde. Alleen komt het heel ergens anders vandaan: het één komt van vergist natuurlijk materiaal, terwijl het ander.. eh.. van natuurlijk materiaal komt … maar dan veel langer geleden. En het zat in de grond, en dan heet het fossiel en is het dus geen hernieuwbare grondstof. Behalve natuurlijk als je roze koeken vergist en dat weer in de grond stopt…
Hoe dan ook, er is ergens een controle-organisatie (weer een waakhond) die zorgt dat het gas dat mijn pomphouder verkoopt groen is. Hoop ik.
Waar ik eigenlijk naar toe wil: er bestaat groen gas, dat kun je in een auto stoppen en dan rij je CO2 neutraal.

Aandachtspuntje is dan natuurlijk wel dat je auto aardgas (en dus ook groen gas) lust. Helaas zijn er in Nederland niet zo veel auto’s die dat lusten. Ze beginnen nu pas een beetje te komen, maar een nieuwe auto kan ik niet betalen – ik heb ook al kinderen. Bijna alle oudere aardgasauto’s in Nederland  zijn particulier uit Duitsland geïmporteerd. Goh, hoor ik u vragen,  hoe komt het dat ze er in Duitsland al wel langere tijd zijn? Dat, beste lezer, zal ik u haarfijn uit de doeken doen.

Ten eerste omdat onze geliefde oosterburen al wél langere tijd investeren in de benodigde infrastructuur (lees: genoeg pompstations). Ten tweede omdat je in Nederland op een aardgasauto (qua uitstoot de schoonste brandstof) bovenop de BPM de dieseltoeslag moest betalen. Van 1900 euro. Ik hoor u denken: is dat niet een beetje vreemd, een vervuilingstoeslag voor zo’n schone brandstof? Jazeker, en uiteindelijk vond Bruin-I dat ook. In al haar wijsheid besloot dit kabinet dan ook deze toeslag met ingang van afgelopen juli te schrappen. Een stimuleringsmaatregel.

Ik zie u schrikken: een milieuvriendelijke investering van Bruin-I?! Maar laat mij u geruststellen. U hoeft uw wereldbeeld niet bij te stellen. Tegelijk met het schrappen van de toeslag werd de wegenbelasting voor dergelijke voertuigen fors verhoogd. Ik zal u niet vermoeien met de cijfertjes maar na vier jaar heb je die toeslag alweer bij elkaar gedokt en vanaf dat moment levert een aardgasauto de overheid alleen maar méér op – en de eigenaar dus minder. Het is dus wel degelijk een investering: alleen ééntje in de toekomstige schatkist in plaats van in het milieu. Een stimuleringsbezuiniging, zogezegd. En met een armzalige tweedehands-rijder als ik houdt de maatregel al helemaal geen rekening.

Waarom ik dan toch deze stap gezet heb? Gewoon, omdat het kan. Omdat ik per jaar duizend  liter benzine bespaar. Dat is een kubieke meter fossiele brandstof die – voor mij alleen – niet meer uit de grond gehaald hoeft te worden. Het enige wat ik daar voor moet doen is vaker tanken. Want ik betaal weliswaar meer wegenbelasting, maar groen gas is een stuk goedkoper dan benzine. De hele overgang is ongeveer budgettair neutraal.

Moraal van dit verhaal (’t is wel voor een politiek correct ledenblaadje, hè! Er moet een moraal in): Daar waar de (landelijke) overheid steken laat vallen en op zijn best veel te traag opereert, zijn er regionale én commerciële initiatieven die de handschoen oppakken. Laten we die omarmen, want ze werken, hier en nu. Ik heb het milieu duizend liter benzine per jaar bespaard, en het kost me niets.

Volgende halte: Eemstroom.

(column verscheen eerder in GLA Magazine)

Volvo

Comments are closed.