Omdat onze auto een beurt nodig had, had ik de afgelopen twee dagen een leenauto mee. Blijkbaar was het idee dat je auto’s kunt lenen, kopen en verkopen nieuw voor Madelief. Ze zat er zo’n beetje op te broeden, toen ze ineens zei:

“Ik vind een zwarte auto ook mooi papa, die moeten we ook maar een keer nemen. Die zwarte daar, met dat balletje erop, die wil ik wel, die vind ik heeel mooi!”

…en ze wees op de hagelnieuwe BMW 535i voor ons.

Uiteraard wil ik mijn dochter niet teleurstellen, dus bij thuiskomst heb ik direct even op de site van BMW gekeken: ‘die zwarte met dat balletje erop’ moet minimaal 63.000 euro kosten.

Het is blijkbaar tijd om serieus aan mijn carriere te gaan werken…

Zo eentje dus, ongeveer…

Zo. Was ik gistermiddag nog pissig door de file op de A1, in China staan ze al sinds vorige week zaterdag in de file.

Update: we hebben een record…

“Papa, ik weet waarom hopjesvla zo heet. Dat is omdat als je het inschenkt, het altijd in hopjes komt…”

Sommige mensen kunnen niet zomaar van de natuur genieten: er moet wel iets gebéuren. U weet wel, van die mensen die in de dierentuin de leeuwen proberen te provoceren.

Advies: doe dat niet bij walvissen. Typisch gevalletje van eigen schuld, dikke bult

We krijgen geen Paars-plus kabinet. Het liep stuk op de financiën, en het ziet er naar uit dat name PvdA en VVD elkaar niet konden vinden. Vooraf heeft Cohen volgens Tjeenk (bovenaan pagina 4) beloofd dat hij, als Paars-plus mislukte, wel naar een middenkabinet wilde kijken.

En dat is precies wat Rutte nu wil. Nou, dat kunnen ze volgens mij morgenochtend wel even  telefonisch afhandelen:

<Begin onderhandelingen>

“Hallo Mark, met Job. Wil je nog steeds 18 miljard bezuinigen?”

“Ja, Job. Dat weet je toch! Trouwens, Maxime wil dat ook graag.”

“Maar ik nog steeds niet. Fijne dag nog!”

<Einde onderhandelingen>

…en dan ben je toch uitgeluld? Zelfs Rutte zou dat toch door moeten hebben. Ik ben dus wel nieuwsgierig waarom hij nog steeds een middenkabinet wil. Zou hij nog een aapje in zijn mouw hebben?

“Hallo Mark, met Job. Wil je nog steeds 18 miljard bezuinigen?”

“Nee hoor. Ik wilde Paars-plus opblazen. Nu Maxime komt praten, vind ik 15 miljard genoeg.”

“Dat dacht ik wel Mark. Prima hoor, dan gaan we nu gezellig over een VVD-PvdA-CDA kabinet praten.”

….

Het is zover: dankzij Evi heeft Madelief de waterpokken. Dat is geen toeval: sadistische ouders als we zijn, hebben we Evi en Madelief bijkans langs elkaar heen gewreven om de besmetting maar succesvol te laten verlopen; dan zijn we er maar vanaf.

Hoe dan ook, Madelief is als een gek aan het krabben overal. Op internet dus maar eens gezocht naar manieren om voor verlichting te zorgen. Je komt dan in no time in van die moeder-fora vol tips en weetjes terecht. En wie schetst mijn verbazing: een koud of lauw bad met een hand havermout schijnt geweldig te werken. Het klinkt wel enorm Klazien, maar ach,kwaad kan het ook niet.

Maar wat me vooral fascineerde: op internet werd bij de havermout vaak expliciet vermeld dat het gewoon in de supermarkt verkrijgbaar is. Wij weten dat, want onze meiden eten een paar maal per week havermoutpap als ontbijt. Toch zijn er blijkbaar hele volksstammen voor wie havermout vooral bestaat in de verhalen van oma en Dickens.

Wat dan uiteindelijk leidt tot de vraag van vandaag: zijn er nog meer mensen die vandaag den dag nog havermoutpap eten, of zijn wij hopeloos ouderwets en kan dat écht niet meer in 2010?

(plaatje gejat van zenzeep)

Vanavond aten we chili con carne en Josefien wilde wel helpen met koken. Een beetje plagerig zei ik haar dat ze een pot bruine bonen mocht pakken en openmaken – in de stellige overtuiging dat dat boven haar pet was, maar wel benieuwd hoe ze daar mee om zou gaan.

“Moet het sap ook in de pan?” vroeg ze even later. Met de open pot in haar hand. Zonder blikken of blozen had ze de pot opengedraaid.

“Heb je de pot zelf opengedraaid?!” vraag ik nog, denkend aan de formidabele weerstand die zo’n pot doorgaans biedt. Domme vraag. Ze kijkt me niet-begrijpend aan: "Ja, dat moest toch van jou?”

Nee, dit is geen oproep van de trainer van Kameroen. Of Paraquay of Italie. Dit is een oproep van dominee Kempeneers uit Elburg. Vrij vertaald: het WK Voetbal is zondig en verliezen is de snelste manier om de Oranje-gekte te laten stoppen en dus onze jeugd niet langer in verzoeking te brengen.

De wet van Poe had me daar mooi te pakken: ik dacht dat dit satirisch bedoeld was. Maar nee, het is echt…

Update: Refoweb overbelast of van het web geblazen. Nalezen van den Dominees oproep kan altijd nog hier.

De integere kwaliteitskrant De Telegraaf heeft in het nationaal belang vandaag een fraai stukje onderzoeksjournalistiek laten zien. Volkomen onbedoeld kregen zij gisteren Ruben aan de lijn, de enige overlevende van de Tripoli vliegramp.  Uiteraard was dit geenszins de opzet van de betreffende journaliste, die slechts uit belangstelling bij de dienstdoende arts naar Rubens gezondheid informeerde.

Omdat het in ons aller belang is te weten dat de benen van Ruben pijn doen, heeft de redactie met slechts de zuiverste motieven besloten deze kennis met ons te delen. Uiteraard heeft dit niets met sensatiezucht te maken; zoals wij allen weten is De Telegraaf daar ten enen male wars van.

Dus de volgende keer dat deze gewetenskrant u toespreekt over waarden en normen, dient u goed op te letten, in de wetenschap dat zij in dit opzicht ook aan zichzelf hoge eisen stelt.

Mijn dementerende oma van 96 woont in woonzorgcentrum De Stoevelaar in Goor. Al jaren reist mijn moeder daar éénmaal per week heen om de dag met haar moeder door te brengen.

Zo ook afgelopen donderdag. Die dag schoof ze aan bij een zorgoverleg, waar nog eens benadrukt werd dat het redelijk goed gaat met mijn oma en dat ze haar plekje op de groep gevonden heeft. Waarna doodleuk de mededeling kwam dat ze de volgende dag ging verhuizen naar een andere groep!

Mijn moeder wist niet wat ze hoorde. Wanneer zegt u? Morgen al? Weet zij dat eigenlijk zelf al? Pardon? Nog niet? Heeft u dat al met één van de kinderen overlegd? Ook nog niet? Wat krijgen we nou? Ik ga hier niet mee akkoord!

… met als gevolg dat mijn oma niet de volgende dag gedwongen verhuisde, maar diezelfde middag nog. Om te voorkomen dat mijn moeder er een stokje voor kon steken. Om half twee vertrok ze, totaal verward, met haar boeltje naar haar nieuwe groep. Een half  fucking uur nadat ze überhaupt begreep wat er ging gebeuren. Een deurwaarder geeft je #@!$% meer tijd om je spullen te pakken. Wat zeg ik, een cipier geeft je meer tijd!

De reden achter deze plotselinge move? Was er ruzie met een groepsgenoot? Personeelstekort? Was deze nieuwe plek goedkoper? Nee hoor, niets van dat alles. Het ging hier om een beleidsbeslissing. ‘Men’ heeft besloten dat een andere groepssamenstelling goed is voor de bejaarden omdat ze anders samen moeten leven dan ze nu doen. De ‘men’ die dit besloot, dat waren uiteraard niet de bejaarden zelf. Stel je voor…

En het personeel? Och dat keek mijn moeder aan met een blik van ‘waar maak je je druk om’. Hoewel ik vermoed (en hoop) dat deze houding eerder op angst dan op echte onverschilligheid gestoeld is.

Hoe cynisch: gisteren viel het krantje van Amnesty bij ons in de bus. Thema van dit nummer:

Onrechtmatige huisuitzetting is een van de grootste mensenrechtenschendingen ter wereld.

Wie weet kan Amnesty regelen dat men in Libië of Sudan brieven gaat schrijven aan de directeur van de Stoevelaar.  In de tussentijd fantaseer ik wel verder over zinloos geweld…